Soms zie of hoor ik bepaalde dingen die mijn gedachten op gang brengen. Als ik tijd daarvoor heb vind ik het heerlijk om deze gedachten te laten gaan en gewoon te zien waar ze uitkomen. Zoals laatst tijdens het lezen van een boek. Simon Sinek heeft het in zijn boek Start With Why over de vertroebelde visie die mensen hebben. De onjuiste conclusies die voortvloeien uit een in beginsel al verkeerde aanname. Dat is waar mijn gedachten vertrokken…

Ik ben al tijden gefascineerd door de ongelooflijke zelfverzekerdheid waarmee mensen hun mening kunnen brengen als een feit. Deels omdat ze daadwerkelijk geloven dat ze gelijk hebben. Daarnaast vermoed ik dat het ook komt omdat ze dat ergens in hun leven hebben aangeleerd. Dat ze hebben gezien dat het bij anderen een effectieve tool is. Daartegenover staat mijn eigen altijd aanwezige twijfel. Dan heb ik het bij tijd en wijle echt over diep gegronde twijfel over werkelijk alles. Kan best destructief zijn. Kan ook heel relativerend werken.
Deze Descartiaanse twijfel bracht mij direct bij Socrates. Met een uitspraak waar ik dagelijks aan denk: het enige dat ik weet is dat ik niets weet. Waar het niet weten in eerste instantie leidt tot het in twijfel trekken van het hele bestaan met alles erop en eraan, komt daarna het inzicht. Zowel Socrates als Descartes hebben dit ervaren. Waar Socrates ondervond dat hij wist dat hij niets wist, zei Descartes dat hij wist dat hij twijfelde. Beiden hebben de stap voorbij de twijfel gevonden, de verlichting.

Althans mijn recente ervaringen en gedachtes zeggen mij dat het zo is. Aangezien ik op precies hetzelfde uitkom, namelijk dat de stap na de twijfel het accepteren is van het niet weten. Socrates zet deze acceptatie om in het enige weten dat hij heeft. Niets. Niet meer dan een acceptatie van zijn twijfel.
Bij Descartes leidt het accepteren van de twijfel tot een verklaring voor zijn essentie, vertaald in de bekende woorden Cogito Ergo Sum. Ik denk dus ik ben. Ook hier is het een acceptatie van de twijfel. Door dit te aanvaarden ontstaat er een zekerheid voor je.

Ik twijfel nog steeds dagelijks. Het enige dat is veranderd is dat ik mezelf toesta dat ik twijfel. Ik mag twijfelen van mezelf, zonder dat ik daar een waarde oordeel aangeef. Ik heb de twijfel geaccepteerd en ervaar verlichting op meerdere manieren